Ege'nin erken sabah ışığı: gökyüzü mavi-beyaz arası dingin, beyaz badanalı duvarlar ışığı emer, kiremit çatılar ise ışığı yansıtır. Merkezde minare benzeri bir kule yükselir — bir köy camisi olabilir, olabildiği gibi sanatçının kompozisyon dengesi için icat ettiği bir form da olabilir. Ön planda serbest desenli çizgilerle çizilmiş zemin, arkada karanlık yeşil bir doğa duvarı oluşturan servi ve meşe ağaçları. Fitoloğlu burada mimar gözünü açıkça ele verir: yapıların dikey eksenleri kompozisyona omurga verir, ama fırça darbeleri o omurgayı asla katı tutmaz. Her pencere biraz eğridir, her çatı çizgisi biraz titrektir — işte bu titreklik, manzarayı fotoğraftan ayırıp resim yapan şeydir. İmza: Fitol 18.