Üç çocuk figürü: turuncu bluz, kahverengi gömlek, pembe elbise. Ama resme bakarken çocukluğun sevincini değil, çocukluğun içindeki saklı gerilimi hissederiz. Fitoloğlu'nun portrelerinde gözler asla masum değildir; her biri bir şey hatırlar ya da hatırlamaya çalışır. Arkada bir sofra ya da eşya yığını, sol altta başka bir yüz silueti — bu, tek bir anın değil, çoklu hatıraların üst üste bindiği bir tuvaldir. Turkuaz zemin, çocukluğun kolektif hafızasındaki 'evin' rengi gibidir. Sanatçı figürlerin ceketlerini ve saçlarını güçlü siyah çizgilerle keser; bu kesinlikli hat, resmin yumuşak renk bölgeleriyle çelişir ve eserin ana gerilim kaynağı olur.