Nü figür çalışması, akademik resmin en klasik pratiklerinden biridir; Fitoloğlu bu geleneğin içinden geçerek onu kendi dışavurumcu diline çevirir. Üç kadın figürü — biri profilden, biri cepheden, biri yarı döndürülmüş — mavinin hakim olduğu bir zemin üzerinde. Anatomi doğrudur ama idealize değildir; gövdeler toprak ve mercan renkleriyle boyanmış, beyaz kalemle çizilmiş kontur çizgileri hafifçe titrer. Arkadaki açık zemin, figürleri bir sahneye değil, bir düşünce mekânına yerleştirir. Bu üçlü düzenleme, Batı sanat tarihinde (Üç Güzeller, Paris'in Yargısı) defalarca işlenmiş bir temadır — sanatçı onu bilerek alıntılar ve kendi Ege diline çevirir.