Koyu mavi zemin üzerinde yüksek yoğunlukta bir kalabalık: yedi-sekiz figür, farklı şapkalar, kırmızı-sarı-turuncu renkli kıyafetler. Ana kadın figürü merkezde, kırmızı uzun pelerini içinde bir kraliçe gibi; etrafındaki figürler onun hiyerarşisini inşa eder. Fitoloğlu'nun kalabalık resmi pratiğinde figürler asla eşit değildir — biri her zaman merkezdir, ama merkez olmak önemsiz hale gelir çünkü çevresindekiler de kendi merkezlerini taşır. Bu felsefi bir sahnedir: bireyin topluluk içinde taşıdığı çeşitlilik ve teklik. Mavi zemin, manifestodaki 'zamanın akışı' simgesi, tüm figürleri aynı nehre yerleştirir.