Dört figürün yan yana konumlandığı bu eser, Fitoloğlu'nun grup portrelerinin temel ilkesini açıkça gösterir: birlikte oldukları hâlde hiçbir figür diğerine bakmaz. Her biri farklı bir ifade, farklı bir renk paleti — üstte turkuaz ve somon tonları, altta toprak ve turuncu. Yüzeyin hafif kabartılı dokusu eseri bir fresk ya da eski bir duvarın ardından çıkmış gibi gösterir; bu, sanatçının kasıtlı olarak zamanın içinden geliyormuş hissini aradığının göstergesidir. Grup portresi klasik bir tablo formatıdır (aile tabloları, mezun fotoğrafları) — Fitoloğlu bu formatı alıp tamamen duygu topolojisine çevirir: bunlar kim olduklarını bilmediğimiz dört kişidir, ama hepimizin bir yerde onlardan biri olduğunu hissederiz.