Eser, Fitoloğlu'nun figür pratiğinin en karakteristik şemalarından birini gösterir: iki kadın figürü karşı karşıya, aralarında bir üçüncü eleman — bu kez yukarı uzanan bir kol — olarak beliren ritmik bir hareket. Sol figür göğsünde kızıl ve yeşil akorlarla, sağ figür sarı-yeşil tonlara dönüşen bir tenle. Arkadaki turkuaz mavi hem bir iç mekân hem de bir deniz hissi verir; belirsizlik kasıtlıdır. İki yüz birbirine bakar ama gözler birbirine değil — her figür kendi iç dünyasında. Fırça hareketleri yer yer kalın ve jest yüklü, yer yer şeffaf ve nefes alan. Bu bir sahne değil, bir durum — iki bedenin aynı anda yalnızlık ve birlikteliği deneyimlediği bir eşik.